Wskaźnik alokacji
Inne nazwy: wskaźnik przepustowości, spotkania na godzinę
Szacunek, ile rezerwacji generuje dany SDR na godzinę w danym projekcie klienta.
Mnożnik, który zamienia dostępne godziny w prognozę. Naiwne liczenie go jako liczby spotkań podzielonej przez godziny zawodzi przy małych próbach — przedstawiciel z trzema godzinami historii nie ma miarodajnego wskaźnika. Estymacja bayesowska zaczyna od rozsądnego założenia początkowego i przesuwa się w stronę obserwowanej wartości w miarę gromadzenia danych, co utrzymuje wczesne prognozy na ostrożnym poziomie. Korekty menedżera powinny być osobną warstwą na wierzchu, a nie edycją obliczonego wskaźnika, tak by korekta pozostała widoczna jako ludzka ocena.
Rekord rozliczeniowy
Inne nazwy: partia faktur
Zebrany zbiór rezerwacji do rozliczenia dla klienta za dany okres, który staje się fakturą.
O tym, czy to się sprawdzi, decydują dwa szczegóły projektowe. Po pierwsze, cena musi zostać zamrożona w rekordzie w chwili jego utworzenia, a nie pobierana na bieżąco — inaczej zmiana ceny w następnym kwartale po cichu przepisze faktury, które już wysłałeś. Po drugie, znaczenie „zafakturowane” musi być zdefiniowane raz i współdzielone — rekord leżący jako szkic w systemie księgowym to nie to samo co rekord wysłany do klienta — bo jeśli portal klienta i logika wynagrodzeń używają różnych definicji, prędzej czy później rozjadą się publicznie.
Spotkanie
Inne nazwy: zarezerwowane spotkanie, umówione spotkanie
Zaplanowane spotkanie prospekta z klientem, wygenerowane przez SDR — jednostka wyniku, według której operację SDR się mierzy i rozlicza.
Traktowanie spotkania, a nie pojedynczego kontaktu, jako jednostki sprawia, że operację da się zmierzyć. Spotkanie ma właściciela (przypisanego SDR), projekt klienta, do którego należy, wpis w kalendarzu, wysyłkę do CRM klienta i — co kluczowe — wynik. Dopóki wynik nie jest znany, spotkanie jest obietnicą, a nie dostarczoną jednostką, dlatego liczenie umówionych spotkań bez śledzenia wyników zawyża wyniki zespołu.
Wynik spotkania
Co faktycznie stało się z zarezerwowanym spotkaniem: odbyło się, był no-show albo no-show z prośbą o przełożenie.
Wynik to fakt, od którego zależą pieniądze. Odbyte oznacza zrealizowane. No-show oznacza, że prospekt nie przyszedł. No-show z przełożeniem to odrębny, trzeci stan, bo ma inne konsekwencje handlowe niż zwykły no-show — spotkanie może się jeszcze odbyć później. Wrzucanie tych trzech stanów do worka „zarezerwowane” to najczęstszy sposób, w jaki operacja SDR traci możliwość uzgodnienia swoich rozliczeń.
Wiersz prowizji
Zapis tego, co SDR zarobił za konkretną rezerwację, z własnym statusem zatwierdzenia i płatności.
Jeden wiersz na każde odbyte spotkanie to zasada integralności, która ma znaczenie, a najlepiej egzekwować ją unikalnym ograniczeniem w bazie danych na spotkaniu, a nie logiką aplikacji — bo zadania w tle są ponawiane, a kolejki komunikatów dostarczają je ponownie, i jedno, i drugie może dwa razy próbować tego samego zapisu. Wiersz potrzebuje też cyklu życia (oczekujący, zatwierdzony, wypłacony oraz możliwość cofnięcia), by „czy to zostało wypłacone” było zapisanym faktem, a nie czyimś wspomnieniem.
Macierz wynagrodzeń
Inne nazwy: polityka clawback, polityka kredytów
Zapisana polityka, która dla każdego scenariusza odwołania lub no-show decyduje, co zachowuje przedstawiciel i jaką korektę dostaje klient.
Każda operacja SDR ma taką politykę; większość trzyma ją w czyjejś głowie. Zapisanie jej jako macierzy możliwych wyników — kto odwołał, z jakim wyprzedzeniem, czy poproszono o przełożenie, czy spotkanie było już zafakturowane — sprawia, że rozstrzygnięcie jest co miesiąc identyczne, niezależnie od tego, kto zamyka księgi. Pozwala też, by kredyt automatycznie pojawił się w widoku klienta, co odróżnia drobnostkę od rozmowy o przedłużeniu umowy.
Lista DNC
Inne nazwy: lista Do Not Call, lista wykluczeń
Prowadzony dla każdego klienta rejestr firm lub numerów, z którymi nie wolno się kontaktować.
Niezależnie od krajowych rejestrów lista DNC na poziomie klienta obejmuje organizacje, do których dany klient prosił Cię nie dzwonić — obecnych klientów, trwające negocjacje, konkurentów lub każdego, kto zgłosił sprzeciw. Listę trzeba egzekwować w momencie importu, a nie sprawdzać ręcznie, bo wykluczenie oparte na pamięci handlowca nie jest wykluczeniem. Traktuj sprzeciw wobec kontaktu jako obowiązek wynikający z RODO, a nie uprzejmość.
E.164
Inna nazwa: międzynarodowy format numeru telefonu
Międzynarodowy standard zapisu numeru telefonu: znak plus, numer kierunkowy kraju i numer abonenta bez spacji i znaków interpunkcyjnych.
Na przykład +358401234567. Ma to znaczenie, bo to jedyny format, który pozwala niezawodnie usuwać duplikaty. Ten sam fiński numer komórkowy może przyjść w pliku CSV jako 040 123 4567, 0401234567 lub +358 40 123 4567 — trzy ciągi znaków, jeden numer, trzy wiersze na Twojej liście, jeśli nie znormalizujesz ich przy imporcie. API telefonii zwykle też wymagają formatu E.164, więc wczesna normalizacja zapobiega późniejszym nieudanym połączeniom.
Rezerwacja leadów
Inne nazwy: blokowanie leadów, miękka blokada
Tymczasowe, wygasające zastrzeżenie, które przypina leada do SDR aktualnie nad nim pracującego, aby dwóch handlowców nie mogło jednocześnie kontaktować się z tą samą firmą.
Na wspólnej liście prospektów kolizje bez blokady są nieuniknione — a prospekt, z którym ta sama firma kontaktuje się dwa razy w ciągu dnia, odbiera to jako bałagan. Rezerwacja zapisuje, który użytkownik trzyma leada i kiedy blokada wygasa, więc porzucone zastrzeżenie nie blokuje leada na zawsze. Zadanie w tle zwalnia nieaktualne rezerwacje. Wygasanie to kluczowy szczegół projektowy: stałe przypisanie z czasem zamienia się w martwą listę.
No-show
Umówione spotkanie, na które prospekt się nie pojawił.
Operacyjnie no-show to nie porażka, którą się zapisuje i zapomina — to zdarzenie z dwiema konsekwencjami finansowymi. Czy klient nadal jest fakturowany i czy handlowiec nadal zarabia, to dwa osobne pytania polityki. Rozstrzyganie ich co miesiąc indywidualnie to początek sporów; zapisanie ich w macierzy wynagrodzeń to ich koniec. No-show powinien też być widoczny dla klienta, bo kredyt, który pojawia się automatycznie, kosztuje znacznie mniej zaufania niż taki, o który trzeba prosić.
Szablon uprawnień
Inne nazwy: pakiet uprawnień
Nazwany zestaw uprawnień przypisany użytkownikowi, który określa zakres danych niezależnie od stanowiska.
Rola i widoczność to dwie różne kwestie, a ich mieszanie zmusza do wymyślania fikcyjnych ról. Gdy zakres danych zależy od jawnych uprawnień, SDR-kontraktor ograniczony do projektów, do których jest przypisany, i SDR na etacie z wglądem we wszystkich klientów mogą mieć tę samą rolę i różnić się wyłącznie szablonem. Forma zatrudnienia jest wtedy zapisywana jako to, czym jest — fakt kadrowy — i służy do wyboru rozsądnego ustawienia domyślnego przy zaproszeniu, zamiast być na sztywno wpisana w logikę dostępu.
Lista prospektów
Inne nazwy: lista docelowa, lista do dzwonienia
Nazwany zbiór leadów przypisany do konkretnego projektu klienta, nad którym pracują SDR-zy.
Przypisanie listy do projektu klienta zamiast globalnej puli umożliwia raportowanie i egzekwowanie DNC dla każdego klienta. Listy wymagają dwóch elementów zarządzania cyklem życia, które łatwo przeoczyć: higieny na wejściu (normalizacja numerów, deduplikacja, wykluczenia) oraz alertów wyczerpania, bo handlowiec pracujący na wyczerpanej liście to kosztowna cisza, której nikt nie zauważa przez tydzień.
Zespół
Inne nazwy: przypisanie SDR, przypisanie do projektu
Imienny zestaw SDR przypisanych do pracy nad konkretnym projektem klienta.
Odrębna od account managera, który odpowiada za relację z klientem — obie role są celowo rozdzielone, bo osoba prowadząca relację handlową rzadko jest tą, która dzwoni. Zapisana obsada odpowiada na dwa pytania, które w przeciwnym razie są zgadywaniem: kto pracuje dla tego klienta w tym tygodniu i czy ten handlowiec rzeczywiście powinien dostać zasługę za tę rezerwację. To także naturalna podstawa ograniczania zakresu danych, dzięki której kontraktor widzi tylko klientów, w których obsadzie jest.
SDR
Inne nazwy: Sales Development Representative, BDR
Osoba, która pracuje z prospektami outbound, aby generować zakwalifikowane spotkania, a nie zamykać deale.
Sales development representative odpowiada za górę lejka: research i kontakt z prospektami, ich kwalifikację oraz umówienie spotkania, które poprowadzi ktoś inny. Odróżnienie od account executive’a ma znaczenie operacyjne, bo SDR jest rozliczany z wygenerowanych spotkań, a nie z zamkniętego przychodu — dlatego operacja SDR potrzebuje jako jednostki wyniku spotkania, a nie deala.
Operacje SDR
Inne nazwy: operacje sales development
Praca związana z prowadzeniem działu SDR: obsady, dostarczanie list, śledzenie aktywności, pomiar wyników, wynagrodzenia i raportowanie.
To coś innego niż sales engagement, który dotyczy realizacji i optymalizacji samych kontaktów. Operacje SDR to warstwa wokół tego: decydowanie, kto pracuje nad którym kontem, pilnowanie, by listy się nie wyczerpywały ani nie nakładały, rejestrowanie tego, co zostało zrobione, ustalanie, czy umówione spotkanie faktycznie się odbyło, obliczanie, ile zarobił przedstawiciel, i udowadnianie wyników temu, kto za nie płaci. W większości organizacji tą warstwą jest arkusz kalkulacyjny.
Wskaźnik obecności
Inne nazwy: wskaźnik frekwencji, wskaźnik odbytych spotkań
Odsetek zarezerwowanych spotkań, które faktycznie się odbyły. Odbyte rezerwacje podzielone przez wszystkie rezerwacje w danym okresie.
Liczba, która odróżnia prawdziwy pipeline od optymistycznego. Dwóch handlowców z identyczną liczbą rezerwacji i bardzo różnym wskaźnikiem obecności nie osiąga takich samych wyników, a prognoza oparta wyłącznie na rezerwacjach pomyli się dokładnie o tę różnicę. Uważaj na mianownik i okres: liczenie przełożenia jako osobnej rezerwacji zawyża obie strony, a przypisywanie spotkania do miesiąca rezerwacji zamiast miesiąca, w którym miało się odbyć, sprawia, że wskaźnik skacze bez realnego powodu.
Dzień roboczy
Inna nazwa: dzień rozliczeniowy
Dzień, w którym faktycznie oczekuje się pracy: dzień powszedni, który nie jest świętem w danym kraju.
Definicja, którą ludzie najczęściej mylą. Liczenie samych dni powszednich sprawia, że grudzień i marzec wyglądają identycznie, więc prognoza wydajności myli się systematycznie dokładnie w tych miesiącach, w których jest najważniejsza. Poprawne liczenie odejmuje święta państwowe kraju, w którym działa konto, co oznacza utrzymywanie kalendarza świąt dla każdego kraju zamiast wpisywania go na sztywno. Nieobecności i niepełne etaty dodatkowo zmniejszają tę liczbę.